Pomidor bawole serce `Cuor di Bue` - Klasyka z Włoch

„Cuor di Bue” to niekwestionowana królowa włoskich pomidorów mięsistych. W tej klasycznej, gładkiej i idealnie sercowatej odmianie jest imponującym olbrzymem i absolutną atrakcją dla każdego smakosza.

• Smak: Łagodny, maślany i niemal pozbawiony kwasowości. Jej aromat wyróżnia delikatna, elegancka słodycz. Wyjątkowa jest jej konsystencja: składa się niemal wyłącznie z delikatnego, rozpływającego się w ustach, zwartego miąższu z zaledwie maleńkimi komorami nasiennymi - bez wodnistej „galarety”.

• Wzrost: Ta bujnie rosnąca odmiana pomidora wysokiego osiąga wysokość około 1,80-2 metrów. Jej liście często wyglądają na delikatne i lekko zwisają - w przypadku tej odmiany jest to zupełnie normalne i nie oznacza braku wody! Owoce są gigantyczne i często ważą od 200 do 500 gramów. Ze względu na ich ogromny ciężar roślinę trzeba koniecznie dobrze podpierać i przywiązywać.

• Cechy szczególne: Jej nieskazitelny, zwężający się ku dołowi sercowaty kształt i niezwykle cienka skórka sprawiają, że jest wizualną i dotykową sensacją. Ponieważ nie ma głębokich bruzd ani żeber, można ją wyjątkowo łatwo kroić na ogromne, równe plastry.

• Warto wiedzieć: Jej wydajność to prawdziwy argument sprzedażowy: jeden plaster często wystarcza, aby przykryć całą kromkę chleba lub wypełnić burgera!

Tradycyjnie wykorzystuje się ją na dwa zupełnie różne sposoby, ściśle zależnie od stopnia dojrzałości:

1. Półdojrzała („Invaiato”): do jedzenia na surowo

We Włoszech do sałatek zazwyczaj wcale nie czeka się, aż bawole serce całkowicie się wybarwi na głęboką czerwień i zmięknie. Tradycyjnie zbiera się je i spożywa w tak zwanym stadium Invaiato - czyli wtedy, gdy dopiero zaczyna zmieniać kolor z zielonego na delikatny różowo-czerwony.

• Dlaczego? Na tym etapie gęsty miąższ jest wyjątkowo jędrny, wręcz chrupiący, i ma jeszcze delikatną, orzeźwiającą kwasowość, która przy pełnej dojrzałości całkowicie zanika.

• Klasyczne zastosowanie: Pokrojone w bardzo cienkie lub grube plastry jako prosta sałatka pomidorowa (Insalata di Pomodori). Dodaje się tylko wysokiej jakości oliwę z oliwek i odrobinę gruboziarnistej soli morskiej. Bez octu, bez cebuli, bez zbędnych dodatków - pomidor jest absolutną gwiazdą.

2. W pełni dojrzała (głęboko czerwona): do dań na ciepło

Gdy bawole serce na krzaku staje się głęboko czerwone, ciężkie i lekko miękkie w dotyku, w pełni ukazuje swoje zalety w tradycyjnej kuchni na ciepło. Ponieważ zawiera niewiele wody i nasion, jest tutaj prawdziwym rozwiązaniem wielu problemów:

• Pomodori Ripieni (faszerowane pomidory): Dzięki ogromnym rozmiarom i stabilnym, mięsistym ściankom we Włoszech jest niekwestionowanym numerem 1 do faszerowania. Wydrąża się ją i tradycyjnie nadziewa ryżem do risotta, ziołami, czosnkiem i parmezanem. Podczas pieczenia w piekarniku, w przeciwieństwie do wodnistych pomidorów z supermarketu, nie zapada się, lecz zachowuje swój kształt.

• Sugo & Passata (sos): Przy gotowaniu sosu pomidorowego zwykłe pomidory trzeba często dusić godzinami, aż odparuje z nich duża ilość wody. Nie dotyczy to Cuor di Bue! Ponieważ składa się niemal wyłącznie z „miąższu”, w rekordowym czasie powstaje z niej niezwykle aksamitny, gęsty i aromatyczny sos do makaronu.

• Panzanella (sałatka chlebowa): Pokrojoną na duże kawałki miesza się z czerstwą, opieczoną ciabattą, surową cebulą i oliwą z oliwek. Chleb wchłania czysty, lekko słodkawy sok pomidorowy.

Zrób to po włosku: zjedz bawole serce półdojrzałe i jędrne, jako delikatną sałatkę z odrobiną oliwy z oliwek. A jeśli kiedyś zapomnisz o pomidorze i stanie się całkiem miękki i czerwony - ugotuj z niego najbardziej kremowy sos do makaronu w swoim życiu, bez wielogodzinnego odparowywania!