Krzew pudrowych pomponów/miotła wróżek (Calliandra eriophylla) - nasiona

Fascynująca mieszkanka pustyni, która w pełni zasługuje na swoją angielską nazwę „Fairy Duster” (pióropusz wróżki): Calliandra eriophylla pochodzi pierwotnie z suchych stepów i pustynnych regionów Ameryki Północnej oraz Meksyku. Ten egzotyczny krzew ozdobny zachwyca niezwykle delikatnym, niemal mimozowym ulistnieniem oraz wyjątkowymi, jaskraworóżowymi kwiatostanami przypominającymi małe, puszyste pompony. To prawdziwa ozdoba, która roztacza wokół siebie atmosferę pustyni, a przy tym jest niezwykle niewymagająca i odporna na suszę.

Zawartość przesyłki: po 10 nasion

Krzew z pomponowatymi kwiatostanami rośnie jako gęsty, silnie rozgałęziony i raczej niski krzew. Ze względu na pochodzenie z surowych, suchych terenów z natury pozostaje dość zwarty. W uprawie w pojemniku osiąga zazwyczaj bardzo umiarkowaną wysokość od 50 do 100 centymetrów. Dzięki temu idealnie nadaje się na słoneczne balkony lub tarasy, ponieważ zajmuje niewiele miejsca. Dzięki lekkiemu przycinaniu można nadać mu piękny, krzaczasty pokrój i łatwo utrzymać pożądany kształt.

Prawdziwe piękno tej egzotycznej rośliny ujawnia się od późnej wiosny aż do lata. Kwiaty nie składają się z klasycznych płatków korony, lecz z niezliczonych, intensywnie różowych do jasnoczerwonych pręcików, które magicznie przyciągają motyle i pszczoły. Wspaniały kontrast stanowią delikatne, podwójnie pierzaste liście, które mają ciekawą właściwość: podczas silnej suszy lub w nocy drobne listki składają się ochronnie.

Jako prawdziwa roślina pustynna Calliandra eriophylla uwielbia pełne słońce i upał. Dla obfitego kwitnienia niezbędne jest ciepłe stanowisko w pełnym słońcu. Podłoże musi być wyjątkowo przepuszczalne - idealna będzie mieszanka ziemi z dużą ilością piasku, pumeksu lub perlitu, aby woda mogła natychmiast odpływać. Gdy roślina dobrze się ukorzeni, bez trudu znosi także długie okresy suszy. W środku lata roślinę w pojemniku należy podlewać regularnie, ale raczej umiarkowanie. Zastój wody oznacza pewną śmierć korzeni.

W swojej suchej ojczyźnie w Ameryce Północnej roślina znosi wprawdzie lekkie przymrozki, jednak nasze wilgotne i chłodne zimy są dla niej problematyczne. Dlatego w naszym klimacie zaleca się stałą uprawę w doniczce lub pojemniku. Gdy jesienią temperatury spadną, najlepiej przenieść krzew do jasnego, chłodnego pomieszczenia zimowego (ok. 5 do 10 stopni Celsjusza). W tym okresie spoczynku zwykle traci liście, dlatego podlewanie należy ograniczyć do absolutnego minimum, a nawożenie całkowicie wstrzymać do czasu, aż wiosną roślina ponownie zacznie wypuszczać pędy.