Przejdź do informacji o produkcie
Jaltomat Bernadello (Jaltomata bernardelloana) - rzadkie owoce deserowe z wyżyn Peru
€3,90
Odbiór w Bei der Kirche 3 dostępny
Zwykle gotowe w ciągu 24 godzin
Gotowe do wysyłki od 05.10.26
Jaltomata bernardelloana to niezwykle rzadka, półkrzewiasta osobliwość z rodziny psiankowatych (Solanaceae). Jej efektowne, jaskrawo fioletowe kwiaty i intensywnie pomarańczowe jagody tworzą wyjątkowy kontrast. Dla kolekcjonerów i miłośników egzotycznych roślin andyjskich ten niemal niespotykany w uprawie gatunek stanowi prawdziwą ozdobę oranżerii lub tarasu.
Zawartość przesyłki: 10 nasion
Najważniejsze wskazówki dotyczące wysiewu:
-
Przygotowanie: Przed wysiewem moczyć drobne nasiona przez około 24 godziny w letniej wodzie, aby napęczniały.
-
Produkcja rozsady: Możliwa przez cały rok w domu, najlepiej jednak rozpocząć ją w lutym/marcu, aby zapewnić silny i wczesny rozwój latem.
-
Głębokość siewu: Nasiona umieścić bardzo płytko (na głębokości około 0,2 do 0,5 cm) w luźnym, sterylnym podłożu do wysiewu i lekko docisnąć (wykazują tendencję do kiełkowania na świetle).
-
Temperatura kiełkowania: Konieczne jest utrzymywanie stałej temperatury podłoża na poziomie od 22 do 25 stopni Celsjusza.
-
Czas kiełkowania: Często nieco nieregularny; w optymalnych warunkach siewki pojawiają się po 2 do 4 tygodniach.
-
Wilgotność: Podłoże utrzymywać równomiernie lekko wilgotne, jednak bezwzględnie unikać zastojów wody.
Cechy charakterystyczne gatunku:
W przeciwieństwie do blisko spokrewnionych przedstawicieli rodzaju Physalis, jagody Jaltomata nie tworzą papierowej osłonki. Zamiast tego owoce osadzone są bezpośrednio na często lekko powiększonym kielichu kwiatowym. Silnie owłosione, jajowate liście, a przede wszystkim intensywnie purpurowe do fioletowych kwiaty - prawdziwa rzadkość w tej południowoamerykańskiej grupie roślin - sprawiają, że gatunek ten przyciąga wzrok.
Pokrój, stanowisko i pielęgnacja:
Jaltomata bernardelloana rośnie jako zielny do lekko drewniejący, wyprostowany półkrzew, który w ciągu jednego sezonu bez problemu osiąga wysokość od 1 do 2 metrów. Najlepiej rozwija się na stanowisku w pełni nasłonecznionym, ciepłym i osłoniętym od wiatru. Ponieważ roślina andyjska jest niezwykle wrażliwa na zastój wody, optymalny drenaż w obrębie korzeni ma kluczowe znaczenie dla jej przetrwania. Podłoże powinno zachowywać stabilną strukturę i być doskonale napowietrzone. Odpowiednie wymieszanie ziemi do sadzenia z wysokiej jakości dodatkami mineralnymi, takimi jak pumeks, zeolit, lawa i niewielka ilość wermikulitu, zapewnia idealny stosunek magazynowania wody do dopływu tlenu. W chłodnej porze roku wrażliwą na mróz roślinę należy przezimować w jasnym i chłodnym miejscu (w temperaturze około 10 do 15 stopni Celsjusza), znacznie ograniczając podlewanie. Alternatywnie można ją bez problemu uprawiać jako roślinę jednoroczną.
Owoce i walory ozdobne:
Po okresie kwitnienia rozwijają się małe, okrągłe jagody, które po dojrzeniu przybierają jaskrawo pomarańczową barwę. Owoce, podobnie jak u wielu przedstawicieli tego południowoamerykańskiego rodzaju, uznaje się za jadalne i wyglądem przypominają małe pomidorki koktajlowe lub jagody andyjskie bez osłonki. Ze względu na niezwykłą rzadkość tego konkretnego gatunku w naszych szerokościach geograficznych podczas uprawy na pierwszy plan wysuwają się jednak zazwyczaj wysokie walory ozdobne fioletowych kwiatów i egzotyczny pokrój rośliny.
Historia i pochodzenie:
Jaltomata bernardelloana pochodzi konkretnie z prowincji Otuzco (region La Libertad) w północno-zachodnim Peru. Rośnie tam endemicznie w wilgotnych, chłodnych rejonach Andów, na wysokości około 2 500 do ponad 3 000 metrów. Poza niewielkim naturalnym siedliskiem w Otuzco ta osobliwość jest niemal nieznana w ofertach handlowych na całym świecie.