Pinellia trójlistkowa / Ban Xia (Pinellia ternata)

Szukasz małego, fascynującego rarytasu do cienistego ogrodu lub na balkon? Pinellia trójlistkowa to prawdziwa botaniczna osobliwość. Dzięki niezwykłemu kształtowi kwiatów i wyrafinowanemu sposobowi samodzielnego rozmnażania przyciąga wszystkie spojrzenia - a przy tym jest niezwykle łatwa w pielęgnacji i nawet odporna na mróz!

1 doniczka o średnicy 7 cm z kilkoma młodymi bulwami. Obecnie jeszcze w stanie spoczynku zimowego.

Wzrost i wygląd

• Długość życia: Wieloletnia, bulwiasta i odporna na mróz bylina.

• Wysokość: Osiąga około 15-30 cm, dzięki czemu pozostaje pięknie kompaktowa.

• Pokrój: Delikatny wzrost. Świeżozielone liście są charakterystycznie trójdzielne (stąd nazwa "ternata").

• Kwitnienie: Od maja do lipca prezentuje typowy dla obrazkowatych kwiat: zieloną pochwę kwiatostanową (spatha), która otacza kolbę. Absolutną atrakcją jest delikatny, przypominający bicz wyrostek kolby, który niczym cienka nić wystaje daleko poza kwiat!

Pochodzenie Jej pierwotna ojczyzna znajduje się w Azji Wschodniej (Chiny, Japonia, Korea). Rośnie tam preferencyjnie na obrzeżach lasów, w zaroślach i na łąkach.

Składniki (WAŻNE OSTRZEŻENIE) Jak niemal wszystkie obrazkowate, roślina zawiera we wszystkich częściach (szczególnie w bulwie) ostre kryształy szczawianu wapnia. W stanie surowym roślina jest trująca i silnie podrażnia błony śluzowe. Spożywanie rośliny lub samodzielne leczenie z jej użyciem jest absolutnie zabronione!

Zastosowanie

• W ogrodzie: Fantastyczna i rzadka roślina ozdobna do cienistych rabat, na obrzeża zadrzewień lub do uprawy w doniczkach. Idealna dla kolekcjonerów egzotycznych aroidów (obrazkowatych).

• W medycynie (TCM): W tradycyjnej medycynie chińskiej bulwa pod nazwą "Ban Xia" jest jedną z najważniejszych roślin leczniczych. Jest tam poddawana specjalnej obróbce z użyciem imbiru i ałunu w celu zneutralizowania toksyczności, a następnie stosowana jako silny środek na nudności, kaszel i nadmierną ilość wydzieliny.

Historia Chińska nazwa "Ban Xia" oznacza w tłumaczeniu "pół lata" lub "środek lata". Odnosi się do tego, że w ojczyźnie rośliny w Azji bulwy tradycyjnie zbiera się dokładnie w środku lata (w okresie przesilenia letniego), ponieważ wtedy zawierają najwyższe stężenie substancji czynnych.

Ciekawostka (roślina, która sama się klonuje!) Pinellia opracowała genialny sposób na przetrwanie: na ogonkach liściowych (często dokładnie w miejscu, gdzie rozdzielają się trzy listki) tworzy maleńkie, kuliste bulwki potomne (bulbile). Gdy jesienią liść więdnie i opada na ziemię, z tych maleńkich bulwek następnej wiosny wyrastają zupełnie nowe, samodzielne rośliny.

Stanowisko, pielęgnacja i inne ważne informacje

• Stanowisko: Półcień do cienia. Bez ostrego południowego słońca.

• Podłoże: Próchnicze, luźne i dobrze przepuszczalne (zastój wody powoduje gnicie bulwy).

• Pielęgnacja i zimowanie: Całkowicie niewymagająca. Jesienią roślina całkowicie wycofuje liście i zimuje jako bulwa, niewidoczna w ziemi. W naszych szerokościach geograficznych jest dobrze odporna na mróz. Wskazówka: Oznacz miejsce na rabacie, aby podczas jesiennych prac ogrodowych przypadkowo nie wykopać małej bulwy!

• Uprawa w pojemniku jest jak najbardziej możliwa.

Tutaj znajdziesz kwitnącą na czerwono Pinellia ternata `Atropurpurea`...