Melisa lekarska (Melissa officinalis) - Aromatyczne zioło lecznicze i przyprawowe

Dzięki swojemu charakterystycznemu, świeżemu cytrynowemu zapachowi melisa - nazywana też po prostu melisą - jest prawdziwym wzbogaceniem każdego ogrodu ziołowego. To nie tylko fantastyczne zioło przyprawowe i sprawdzona od wieków roślina lecznicza, lecz także prawdziwy magnes na pszczoły!

Silne rośliny w doniczce 9er.

Wzrost i wygląd

• Długość życia: Wieloletnia, mrozoodporna bylina.

• Wysokość: W zależności od stanowiska osiąga wysokość od 50 do 90 cm.

• Pokrój: Krzaczasty i wyprostowany, z soczyście zielonymi, sercowatymi, ząbkowanymi liśćmi.

• Kwitnienie: Od lipca do sierpnia pojawiają się drobne białe do delikatnie różowych kwiatów wargowych, stanowiące niezwykle ważne źródło pokarmu dla pszczół i trzmieli.

Stanowisko i pielęgnacja

• Stanowisko: Słoneczne do półcienistego, osłonięte od wiatru.

• Gleba: Przepuszczalna, luźna, umiarkowanie wilgotna i bogata w składniki odżywcze.

• Pielęgnacja i rozprzestrzenianie: Melisa rośnie bardzo bujnie! Chętnie rozprzestrzenia się w ogrodzie za pomocą rozłogów korzeniowych i samosiewu. Jeśli chcemy temu zapobiec, należy uprawiać ją w doniczce lub rygorystycznie przycinać przed kwitnieniem/dojrzewaniem nasion. Przycinanie dodatkowo pobudza świeży, krzaczasty odrost.

Pochodzenie Melisa pochodzi pierwotnie ze wschodniej części regionu śródziemnomorskiego i Azji Zachodniej. We wczesnym średniowieczu benedyktyni sprowadzili tę roślinę przez Alpy do Europy Środkowej, gdzie od tego czasu zadomowiła się w ogrodach wiejskich.

Składniki Swoje cenne właściwości roślina zawdzięcza przede wszystkim olejkom eterycznym (cytralowi, cytronelalowi i geraniolowi), które odpowiadają za intensywny cytrynowy zapach. Ponadto zawiera ważne garbniki (w szczególności kwas rozmarynowy), substancje gorzkie i flawonoidy.

Zastosowanie

• W kuchni: Idealna do orzeźwiających herbat, lemoniad, koktajli lub jako aromat do deserów, sałatek owocowych i potraw z twarogu. Delikatny cytrynowy aromat doskonale pasuje również do ryb i drobiu. Wskazówka: Liście zawsze stosuj świeże i nie gotuj ich, ponieważ w przeciwnym razie stracą aromat!

• Jako roślina lecznicza: Tradycyjnie ceniona za działanie uspokajające, rozkurczowe i łagodnie przeciwwirusowe. Często stosowana przy nerwowych zaburzeniach zasypiania, dolegliwościach żołądkowo-jelitowych lub w maściach przeciw opryszczce wargowej.

Historia Melisa ma królewską przeszłość: w 812 roku Karol Wielki zarządził w swoim rozporządzeniu dotyczącym dóbr ziemskich (Capitulare de villis), że zioło to musi być uprawiane we wszystkich ogrodach klasztornych i aptekarskich jego imperium. Słynny lekarz Paracelsus (XVI w.) określał ją nawet mianem „eliksiru życia”. Ponadto do dziś jest głównym składnikiem słynnego „ducha karmelitańskiego” (znanego np. jako Klosterfrau Melissengeist).

Ciekawostki Nazwa botaniczna Melissa pochodzi z języka greckiego i oznacza po prostu „pszczołę miodną”. Nazwa ta doskonale pasuje do rośliny: melisa wręcz magicznie przyciąga pszczoły. Już w starożytności uczony Pliniusz zalecał pocieranie nowych uli liśćmi melisy, aby przyciągać roje i przyzwyczajać pszczoły do ich nowego domu.