Amarantus czerwony/ czerwony szpinak chiński (Amaranthus blitum) - Wykorzystywany od stuleci, a mimo to niemal zapomniany

Czerwony amarantus, botanicznie Amaranthus blitum, tradycyjnie znany również jako czerwony szpinak, szpinak chiński i szarłat wzniesiony, to niezwykle dekoracyjna i szybko rosnąca roślina liściasta. Dzięki intensywnie purpurowoczerwonemu po bordowe zabarwieniu liści nie tylko tworzy efektowne akcenty w warzywniku lub ogrodzie ozdobnym, lecz także zapewnia smaczne i pożywne plony przez wiele tygodni. Łączy wysoką wartość ozdobną z walorami kulinarnymi i jest niewymagającym urozmaiceniem każdej grządki lub donicy.

Zawartość opakowania: Po 20/ 50/ 200 nasion

Czerwony amarantus liściasty rośnie jako jednoroczna, wyprostowana i krzaczasto rozgałęziona roślina, która w zależności od zasobności gleby osiąga wysokość od 40 do 80 cm. Cała roślina, włącznie z łodygami, zachwyca ciemnoczerwonym zabarwieniem. Idealne stanowisko jest w pełni słoneczne do częściowo zacienionego i ciepłe. Roślina preferuje żyzną, przepuszczalną i próchniczną glebę. Jest łatwa w uprawie, jednak dla obfitej produkcji liści wymaga równomiernej wilgotności gleby, szczególnie w upalne letnie dni. Doskonale i wydajnie rośnie również w odpowiednio dużych donicach na balkonie i tarasie.

Zbiór i zastosowanie: Zbiór liści można rozpocząć już kilka tygodni po wysiewie. Regularne ścinanie młodych liści i wierzchołków pędów pobudza roślinę do bardziej krzaczastego wzrostu. Młode liście doskonale nadają się do spożywania na surowo jako efektowny dodatek do sałatek. Starsze liście przyrządza się jak szpinak. Oprócz wykorzystania jako warzywo liściaste późnym latem i jesienią można również zbierać niezliczone, drobne nasiona z kwiatostanów. Nasiona roślin z rodzaju amarantus to niezwykle bogate w składniki odżywcze, bezglutenowe pseudozboże. Można je gotować podobnie jak komosę ryżową, prażyć na patelni jak mini-prażoną kukurydzę lub drobno mielić i stosować jako dodatek do wypieków.

Pochodzenie i historia: Rodzaj amarantus ma fascynującą historię sięgającą tysięcy lat. Pochodzący pierwotnie z Ameryki Południowej i Środkowej amarantus był już dla Inków, Majów i Azteków świętą rośliną i obok kukurydzy należał do najważniejszych podstawowych produktów żywnościowych rdzennych ludów. Podczas gdy w tamtych regionach często uprawiano specjalne gatunki amarantusa nasiennego, wytrzymały Amaranthus blitum już wcześnie ceniono jako wartościowe warzywo liściaste. Na przestrzeni wieków roślina rozprzestrzeniła się aż do Azji i Europy. W Europie Środkowej „czerwony szpinak” w średniowieczu i we wczesnym okresie nowożytnym był bardzo cenionym i szeroko rozpowszechnionym ziołem kuchennym w ogrodach klasztornych i przydomowych. Dopiero wraz z rosnącą uprawą prawdziwego szpinaku ta historyczna i niezwykle atrakcyjna wizualnie roślina użytkowa niemal popadła u nas w zapomnienie.