Witte mosterd (Sinapis alba) - zaden - Al duizenden jaren geliefd

Witte mosterd, botanisch Sinapis alba, is een uiterst veelzijdige en snelgroeiende kruiden- en cultuurplant uit de kruisbloemenfamilie. Bekend om zijn helder gele bloemen en pikante zaden is hij niet alleen uitstekend geschikt om zelf mosterd te maken of gerechten op smaak te brengen, maar bewijst hij ook als eersteklas groenbemester waardevolle diensten voor bodemverbetering.

Inhoud van de levering: 20/ 50/ 200 zaden

De plant groeit rechtop, vertakt zich en bereikt afhankelijk van de bodemgesteldheid een hoogte van 60 tot 120 centimeter. De ideale standplaats is zonnig tot halfschaduwrijk. Aan de bodem stelt witte mosterd nauwelijks eisen; normale, goed doorlatende tuingrond is volledig voldoende. Als uiterst onderhoudsvriendelijk gewas heeft hij doorgaans geen extra bemesting nodig en hoeft hij alleen tijdens langdurige droogte te worden begoten. Door de snelle en dichte groei wordt onkruid op natuurlijke wijze onderdrukt.

De zaden dienen als klassieke, milde smaakmaker voor ingemaakte groenten, zoals augurken en pompoenen, of kunnen worden fijngemalen en met azijn en water tot fijne mosterdpasta worden verwerkt. Al na enkele dagen kunnen de zaden ook als pikante kiemgroenten op de vensterbank worden gekweekt. De jonge bladeren zijn eveneens eetbaar en geven verse salades een aangename, radijsachtige scherpte.

In de tuinbouw speelt witte mosterd bovendien een belangrijke rol als groenbemester. De diepe wortels maken verdichte bodems los, terwijl de weelderige bladmassa de aarde beschermt tegen uitdroging en erosie. Speciale rassen worden gericht ingezet voor de biologische bestrijding van nematoden (aaltjes). In de winter vriest de plant af, zodat de achtergebleven organische resten in het voorjaar probleemloos als natuurlijke meststof kunnen worden ondergewerkt.

Witte mosterd komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied en heeft een eeuwenoude teeltgeschiedenis. Al in de oudheid werd de plant door de Grieken en Romeinen zowel als geneesmiddel als smakelijke specerij bijzonder gewaardeerd. Uiteindelijk waren het de Romeinen die mosterd tijdens hun veldtochten over de Alpen naar Midden-Europa brachten. In de middeleeuwen behoorde mosterd tot de weinige scherpe specerijen die ook voor de gewone bevolking betaalbaar waren. Hij werd in vrijwel elke klooster- en boerentuin geteeld om zware vleesgerechten beter verteerbaar te maken en het vaak eenvoudige menu te verrijken. Tegenwoordig is de plant wereldwijd verspreid in veel gematigde klimaatzones en diepgeworteld in de Europese culinaire traditie.