Ossenharttomaat `Cuor di Bue` - Zaden - De klassieker uit Italië

De „Cuor di Bue“ is de onbetwiste koningin van de Italiaanse vleestomaten. In deze klassieke, gladde en perfect hartvormige variant is ze een imposant zwaargewicht en een absolute blikvanger voor iedere fijnproever.

Inhoud: 10 zaden

In één oogopslag zaaien

• Smaak: Mild, boterachtig en vrijwel zuurvrij. Haar aroma wordt gekenmerkt door een verfijnde, elegante zoetheid. Het bijzondere is haar textuur: ze bestaat bijna uitsluitend uit zacht smeltend, stevig vruchtvlees met slechts piepkleine zaadkamers - helemaal zonder waterige "smurrie".

• Groei: Deze sterk groeiende stamtomaat bereikt een hoogte van ca. 1,80 tot 2 meter. Het blad oogt vaak wat fijn en hangt licht naar beneden - dat is bij deze variëteit volkomen normaal en geen teken van watertekort! De vruchten zelf zijn gigantisch en wegen vaak tussen de 200 en 500 gram. Vanwege dit enorme gewicht moet de plant absoluut goed worden ondersteund en opgebonden.

• Bijzonderheden: Haar onberispelijke, naar beneden spits toelopende hartvorm en de extreem dunne schil maken haar tot een optisch en tastbaar spektakel. Omdat ze geen diepe groeven of ribben heeft, laat ze zich prachtig gemakkelijk in doorlopende, enorme plakken snijden.

• Goed om te weten: Een echt verkoopargument is haar opbrengst: één enkele plak is vaak al genoeg om een heel brood te beleggen of een burger te vullen!

Traditioneel wordt ze strikt volgens haar rijpheidsgraad voor twee geheel verschillende doeleinden gebruikt:

1. Half rijp ("Invaiato"): voor puur genot

In Italië wacht men voor salades meestal helemaal niet tot het ossenhart volledig dieprood en zacht is. Ze wordt traditioneel geoogst en gegeten in het zogenaamde Invaiato-stadium - dus wanneer ze net van groen naar zacht rozerood begint te verkleuren.

• Waarom? In dit stadium is het dichte vruchtvlees extreem snijvast, bijna knapperig, en heeft het nog een heel lichte, verfrissende zurigheid die later bij volledige rijpheid volledig verdwijnt.

• Klassieke toepassing: Flinterdun of in dikke plakken gesneden als pure tomatensalade (Insalata di Pomodori). Er komt alleen eersteklas olijfolie en wat grof zeezout overheen. Geen azijn, geen uien, geen poespas - de tomaat is de absolute ster.

2. Volledig rijp (dieprood): voor de warme keuken

Wanneer het ossenhart aan de struik dieprood en zwaar is geworden en bij het vastpakken licht zacht aanvoelt, komt ze in de traditionele warme keuken volledig tot haar recht. Omdat ze nauwelijks water en pitten bevat, is ze hier een echte probleemoplosser:

• Pomodori Ripieni (gevulde tomaten): Door haar enorme omvang en de stevige, vlezige buitenwanden is ze in Italië de onbetwiste nummer 1 om te vullen. Men holt haar uit en vult haar traditioneel met risottorijst, kruiden, knoflook en Parmezaanse kaas. Tijdens het bakken in de oven zakt ze - anders dan waterige supermarkttomaten - niet in, maar behoudt ze haar vorm.

• Sugo & Passata (saus): Wie tomatensaus kookt, moet gewone tomaten vaak urenlang inkoken tot het vele water verdampt is. Niet zo bij de Cuor di Bue! Omdat ze bijna uitsluitend uit "vlees" bestaat, levert ze in recordtijd een ongelooflijk romige, dikke en aromatische pastasaus.

• Panzanella (broodsalade): In grove stukken gesneden wordt ze gemengd met oud, geroosterd ciabattabrood, rauwe uien en olijfolie. Het brood neemt het pure, licht zoetige tomatensap op.

Doe het zoals in Italië: eet het ossenhart half rijp en stevig als verfijnde salade met wat olijfolie. En als je eens een tomaat vergeet en die helemaal zacht en rood wordt - kook er dan de romigste pastasaus van je leven van, zonder urenlang inkoken!