Plant van de maand september: de Japanse wolmispel

Droom je ook vaak van een vleugje tropische sfeer, omringd door groenblijvende bladeren en een vrucht die intens naar warme zomerdagen smaakt? En dat allemaal aan een fascinerende boom die uitgerekend midden in de koude, natte winter zijn bloemen opent? Dan wil ik je vandaag op mijn blog een heel bijzondere plant voorstellen die al deze eigenschappen in zich verenigt: de Japanse wolmispel. Ze is een absolute blikvanger voor ambitieuze plantenliefhebbers, trotse serreeigenaren en iedereen die op zoek is naar een werkelijk buitengewone kuipplant die je niet in elk standaardtuincentrum vindt.

Omdat deze prachtige plant over de hele wereld geliefd is bij tuinliefhebbers en fijnproevers, kom je ongetwijfeld talloze verschillende benamingen tegen. Als je tijdens je vakantie door mediterrane tuinen wandelt of internationale recepten leest, kom je haar in het Engels tegen als Loquat, in Spanje als Níspero, in Italië als Nespolo of in Azië onder de welluidende namen Biwa en Pípa. In het dagelijks gebruik wordt ze vaak ook gewoon mispel genoemd. Botanische voorzichtigheid is hier echter geboden: ze mag absoluut niet worden verward met onze inheemse echte mispel, waarvan de ruwe vruchten pas na de eerste vorst zacht en eetbaar worden.

Ondanks haar misschien wat misleidende Duitse naam komt de Japanse wolmispel oorspronkelijk uit de vochtige, gematigde bergbossen van Centraal-China. Van daaruit begon ze meer dan duizend jaar geleden aan haar reis naar Japan, waar ze diep geworteld is in de Aziatische tuincultuur. Pas veel later bereikte ze via zeevaarders het Middellandse Zeegebied. Tegenwoordig bepaalt ze daar mede het zuidelijke landschap en groeit ze in talloze tuinen en schilderachtige binnenplaatsen als gewaardeerde, dichtbebladerde leverancier van schaduw en als waardevolle fruitboom.

De wolmispel is een waar architectonisch meesterwerk van de natuur dat in elk seizoen de aandacht trekt. Als groenblijvende kleine boom of groot uitgegroeide struik vormt ze in de loop der jaren een prachtige, brede kroon. Een absolute blikvanger zijn haar majestueuze bladeren, die tot wel 25 centimeter lang worden. Ze zijn sterk leerachtig, aan de bovenzijde glanzend diep donkergroen en aan de onderzijde bedekt met een dichte, zachte, witbruine donslaag. Deze fijne wol beschermt de bladeren tegen te sterke verdamping in de zon en gaf de plant haar kenmerkende Duitse naam.

Het meest fascinerende aan haar is echter het ongebruikelijke ritme van haar bloeitijd: ze bloeit precies wanneer de meeste andere planten in een diepe winterrust slapen. Tussen november en februari openen de crèmewitte bloempluimen zich en verspreiden ze een intense, onweerstaanbare geur van zoete amandelen en fijne vanille, die elke serre op grijze dagen in een kleine oase van welzijn verandert.

Hoewel ze er zo exotisch uitziet, is de wolmispel een verrassend sterke metgezel. Ze staat het liefst op een zonnige, aangenaam warme en goed beschutte plek. Volwassen, goed gevestigde planten hebben een aanzienlijke tolerantie en verdragen kortstondig lichte vorst tot ongeveer min acht tot min tien graden. Omdat ze echter midden in de winter bloeit, vriezen de kwetsbare bloemknoppen in de volle grond hier bij ijzige temperaturen onvermijdelijk kapot, waardoor de gehoopte fruitoogst in onze streken dan helaas volledig uitblijft.

Daarom raad ik je dringend aan haar in een grote, stabiele kuip te houden. Zo kun je haar in de donkere maanden licht en koel, maar absoluut vorstvrij laten overwinteren. Alleen in extreem milde wijnbouwgebieden kun je met zeer goede winterbescherming overwegen haar permanent in de tuin uit te planten. In het warme seizoen moet je haar regelmatig en grondig water geven, maar wateroverlast rond de wortels absoluut vermijden, omdat dit zeer snel tot rotting leidt. Tijdens de belangrijkste groeifase in het voorjaar en de zomer stelt ze elke twee weken een voedingsgift met hoogwaardige kuipplantenmest erg op prijs. Een enorm pluspunt: zodra de plant ouder is en goed in haar pot geworteld is, verdraagt ze ook langere droge perioden opmerkelijk goed.

Wie de vruchten ooit tijdens een vakantie aan de Middellandse Zee vers van de boom heeft geplukt en geproefd, vergeet deze smaak nooit meer. De pruimgrote, ovale tot peervormige vruchten lichten wanneer ze rijp zijn op in een warme, aantrekkelijke geeloranje kleur. Bij het erin bijten zorgen ze voor een ware, buitengewoon sappige zoetzure smaakexplosie. Het fijne aroma doet denken aan een hemelse, complexe mix van rijpe perzik, abrikoos en appel, verfijnd afgerond met een verfrissend vleugje citrus.

Je eet ze het allerliefst direct vers uit de hand, want de tere, licht behaarde schil laat zich heel gemakkelijk verwijderen. De aromatische vruchten zijn echter ook fantastisch geschikt om te verwerken tot exotische jam, hartige chutneys voor bij kaas of als visueel en smaakvol hoogtepunt in fruitige zomerdesserts. Let er wel altijd op dat je de grote bruine pitten binnenin niet opeet, want die bevatten, net als bij veel fruitsoorten uit de rozenfamilie, blauwzuur.

Naast de geweldige smaak van de vruchten heeft de plant nog veel meer te bieden. In de traditionele Chinese en Japanse geneeskunde worden de grote, leerachtige bladeren voorzichtig gedroogd en als zogenaamde biwathee opgegoten. Aan deze aromatische thee wordt traditioneel een verzachtende en kalmerende werking toegeschreven bij hardnekkige hoest en lichte maagklachten. Een werkelijk door en door fascinerende en veelzijdige plant die alle zintuigen aanspreekt.

Als je nu ook zin hebt gekregen om dit fantastische stukje exotische natuur naar je terras of serre te halen, heb ik goed nieuws voor je. Je vindt krachtige, liefdevol verzorgde jonge planten van de Japanse wolmispel rechtstreeks in mijn webshop. Omdat ik geen typische kwekerij achter me heb, verzorg ik hier helemaal alleen elke afzonderlijke handeling. Elke plant wordt door mij persoonlijk verzorgd, verpakt en verzonden.

En niet vergeten: vanaf een bestelbedrag van 55 euro neem ik de verzendkosten volledig voor mijn rekening.